آن ماهى است ، وَ تَسْتَخْرِجُونَ حِلْيَةً تَلْبَسُونَها و بيرون مىآوريت درّ و مرجان كه پيرايه « 1 » و داشتنى است . وَ تَرَى الْفُلْكَ فِيهِ مَواخِرَ و بينى كشتيها را در وى روندگان - ، و آب را بردرندگان ؛ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ تا بجوييت از فضل وى ، وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ و بياريت شكر وى . ( 12 ) يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهارِ وَ يُولِجُ النَّهارَ فِي اللَّيْلِ مىدرآرد شب را در روز و روز را در شب به فزون و كاست ، وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ و مسخّر كرد آفتاب و ماه را چنانك خواست ؛ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى هر يكى مىرود تا وقت نام برده ، و مقدّر كرده . ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ آن اللّه پروردگار شماست ، لَهُ الْمُلْكُ پادشاهى مرو راست ؛ وَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ * و آن بتان كه ايشان را به جز وى خدايان مىخوانيت ، ما يَمْلِكُونَ مِنْ قِطْمِيرٍ پادشا نشوند بر پوستك استخوانك خرمايى و مىدانيت . ( 13 ) إِنْ تَدْعُوهُمْ لا يَسْمَعُوا دُعاءَكُمْ اگر بخوانيت‌شان خواندن شما را نشنوند وَ لَوْ سَمِعُوا مَا اسْتَجابُوا لَكُمْ و اگر بشنوند اجابت كردن نتوانند ، وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ يَكْفُرُونَ بِشِرْكِكُمْ و روز قيامت از كفر شما بيزارى ستانند ، وَ لا يُنَبِّئُكَ مِثْلُ خَبِيرٍ و خبر ندهدت از غيبها مثل داناى هر غيب ، يعنى خداوند پاك بىعيب . ( 14 ) يا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ اى مردمان شماييت نيازمندان به آفريدگار ، وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ و خداوند است بىنياز و مر « 2 » هر حمد و مدح را سزاوار . ( 15 ) إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ اگر بخواهد همه‌تان [ را ] ببرد ، وَ يَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ و خلق نو آرد ، وَ ما ذلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ و اين بر خداى تعالى دشوار نبود . ( 16 - 17 ) وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى و نبرد باربرى ، بار ديگرى ، وَ إِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ إِلى حِمْلِها لا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْءٌ وَ لَوْ كانَ ذا قُرْبى

--> ( 1 ) - ن و ت : پيرايه است . ( 2 ) - ن : « مر » ندارد .